Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πόσο φοβερό πράγμα είναι η πείνα εκτός από εκείνον που λιμοκτονεί. Εκείνον που πεινάει πολύ και ζητάει απεγνωσμένα να βρει λίγο φαγητό, για να ξεγελάσει την άδεια του κοιλιά.
Στις ιεραποστολές της Αφρικής, τη χώρα με τη μεγάλη φτώχεια, πείνα και δυστυχία, το έζησα αυτό εμπειρικά πάρα πολλές φορές.
Εκεί αναλογίστηκα πόσο απερίσκεπτοι είμαστε εδώ στην Ευρώπη, όταν κάνουμε άσκοπες σπατάλες και πετούμε με ευκολία στα σκουπίδια τα φαγητά που μας περίσσεψαν από το μεσημεριανό ή το βραδινό φαγητό, ή άλλα που δεν μας αρέσουν και τόσο!
Ίσως τέτοιες εικόνες, που εκατοντάδες παιδιά στριμώχνονται στη σειρά για να πάρουν ένα πιάτο φαγητό, θα μπορούσε να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο μεγάλο δώρο Θεού είναι να έχουμε κάθε μέρα ζεστό φαγητό και καθαρό νερό!
Ουράνιε μου Πατέρα, μη στερήσεις ποτέ από κανένα σου παιδί τον «επιούσιον άρτο», το καθημερινό φαγητό και το πολύτιμο νερό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου